Met een ouderwets rood potlood heb ik vanochtend mijn stem uitgebracht. Voor zover ik me kan herinneren is het de eerste keer dat ik niet automatisch kon stemmen en ik dacht nog dat misschien aan het stemlokaal lag, maar ik zie op nu.nl dat stemmachines recentelijk verboden zijn. Nou ja, het maakt natuurlijk niet uit hoe je stemt, maar dat je stemt.
en met deze 3 woorden is het pinksterweekend beschreven. Oké, ik zal iets beter mijn best doen. Ik ben immers alweer goed uitgerust van alle inspanningen van de afgelopen 3 dagen.
Het was vrijdag op het werk nog even doorbijten met allerlei spoedgevallen, maar gelukkig kon ik toch een uurtje eerder weg en had ik nog even tijd om mijn tas in te pakken en een pizza naar binnen te proppen. Om kwart voor 7 moesten we namelijk bij Die Haghe zijn, om vervolgens op pad te gaan naar Enschede, waar we zouden deelnemen aan het internationale voetbal toernooi van de locale studenten voetbalvereniging.
Bij aankomst, waren de geluksvogels, die 's ochtends waren vertrokken, al aan het feest vieren bij de blokhutten (we sliepen in blokhutten met daarin stapelbedden, dus dat was erg relaxed, want de andere opties waren tenten of gymzaal). Omdat we zaterdag helemaal niet vroeg op hoefden te staan (het ontbijt begon pas om 8 uur), zijn we nog maar even met z'n allen naar de bar gegaan. Het viel er echter een beetje tegen met de drukte, dus we gingen weer op tijd terug, maar onderweg kwamen we een groep van zo'n 40 Spanjaarden in oranje jasjes tegen. Ze waren voor het 5de jaar op rij helemaal uit Madrid en Barcelona gekomen voor 2 dagen toernooi! Ze hadden allerlei tradities, zoals een soort ontgroening voor de nieuwelingen en een pinguïnrace (broek op de enkels en rennen maar). Ook was er 1 meisje bij, die alweer voor het 3de jaar mee was. Gelukkig spraken de meeste Spanjaarden vloeiend engels, dus we konden gezellig met ze babbelen. Twee jongens van de organisatie kwamen ons, met goede (?) bedoelingen, nog wel even waarschuwen voor de gladde spanjaarden, want er waren het jaar daarvoor 17-jarige meisjes verleid. Gelukkig konden we ze geruststellen, dat wij toch echt geen 17 meer zijn en dat dit geen overtuigend argument was om met hen mee te gaan naar hun bestuurskamer.
We waren met twee teams, Die Haghe 1, wat voornamelijk uit dames van het 1ste bestond en Die Haghe 2, wat een mix van 2 en 3 was (in dit team zat ik dus ook). Verder bestond onze entourage uit een aantal geblesseerde speelsters, Marion, de leidster en vlagster van het 1ste, en de trainers van 1 en 2.
De wedstrijden waren maar 20 minuten, wat vrij kort is en hierdoor werd er ook niet veel gescoord. Aan het einde van de dag hadden we 1 wedstrijd met 1-0 gewonnen, 1 met 1-0 verloren (van Duitsers!) en 3 wedstrijden met 0-0 gelijk gespeeld. Niettemin stonden we hiermee na de eerste dag op de derde plek, terwijl Die Haghe 1 onderaan stond... De grote kraker Die Haghe 1- Die Haghe 2 stond op het programma van zondag.
De rest van de zaterdag hebben we ons kunnen storten op de andere competitie, namelijk die van het team dat aan het einde van het toernooi de meeste meters bier heeft gedronken. We dachten/hoopten dat ook deze wedstrijd apart voor dames en heren was, maar helaas bleek zondag bij de prijsuitreiking dat dat niet het geval was. Jammer, want we hebben dik van alle andere dames gewonnen. En niet geheel eerlijk, want mannen kunnen gewoon meer drinken dan vrouwen!
De eerste voetbaldag had helaas wel een aantal slachtoffers gemaakt. Een teamgenootje moest zelfs naar het ziekenhuis en kwam met gips terug (enkelbanden aan twee kanten gescheurd en een scheurtje in het bot). Erg zielig, maar gelukkig kon ze nog wel mee naar de bar, waar het de tweede avond een stuk drukker en dus gezellig was, en hadden ze een bakfiets, die we zondag mochten lenen om onze zwaargewonden in te vervoeren. Met nog wat kleine blessures erbij hadden we ondertussen alleen niet meer genoeg spelers voor twee teams, dus heeft het Spaanse meisje nog 3 wedstrijden met ons mee gedaan, waardoor we meteen heel veel supporters langs de lijn hadden!
De eerste wedstrijd van zondag was meteen de belangrijkste van het toernooi; Die Haghe 1 vs Die Haghe 2. Ondanks de zware benen en het warme weer, hielden we goed stand tegen het 1ste en wat hen ondanks veel kansen niet lukte, deden wij wel; uit een voorzet van Marta (de spaanse) scoorde Sabrina de 1-0!! Het hoogtepunt van het toernooi. Ook de tweede wedstrijd hebben we gewonnen, waardoor we als 3de eindigden in de poule (en dames 1 als laatste) en doorgingen naar de kruisfinales voor de 1ste t/m 4de plek. Wederom hadden we moeite met scoren en omdat de eindstand 0-0 was, moesten er penalties genomen worden. Ik heb zelf mijn penalty gescoord en onze keepster had er 1 gestopt, maar omdat wij er uiteindelijk toch nog 1 meer gemist hadden dan de tegenstander, moesten we vervolgens om de 3de plek strijden. Die Haghe 1 had meer geluk in hun penalty reeks en nadat Marion, als inval keepster, er een gestopt had, konden zij doorgaan voor de 5de plek. Helaas verloren wij ook onze laatste wedstrijd en zijn dus uiteindelijk als 4de geëindigd. De tegenstander van Die Haghe 1 was ondertussen alweer op weg naar Duitsland en dus hadden ze gewonnen. Toch is het wel leuk dat Die Haghe 2, hoger geëindigd is dan Die Haghe 1. Al moet ik toegeven dat we na het onderlinge duel wel wat aanvulling hebben gekregen vanuit 1 (die vervolgens wel hun penalties misten...).
Uiteindelijk hebben de Duitse dames, waarvan wij op zaterdag hadden verloren, het toernooi gewonnen.
Het was een erg gezellig toernooi (het mooie weer heeft natuurlijk ook geholpen) en de reserveringsaanvraag voor de blokhutten is alweer ingediend.
Ik heb m'n favoriete film, Shrek, al een tijdje niet meer gekeken, maar de soundtrack staat op m'n ipod, dus die komt nog weleens voorbij. Het mooiste liedje van de film vind ik toch wel Hallelujah van Rufus Wainwright. Normaal hoor je het niet zoveel op de radio, maar dat zal nu wel anders zijn. Ik heb X factor niet gevolgd en heb dan ook geen idee wie Lisa is en ik vind het wel een beetje raar dat haar eerste single een cover is, maar wel een mooie, dus verder geen commentaar. Dit is trouwens al de 4de versie van Hallelujah in mijn playlist. Ik heb uiteraard ook het origineel van Leonard Cohen en, de naar mijn idee mooiste, versie van Jeff Buckley.
Op zoek naar Hallelujah in itunes, zag ik trouwens ook dat de nieuwe cd van Guus sinds vrijdag uit is, dus die heb ik ook maar meteen aan m'n playlist toegevoegd! ;-)
Koninginnenach was weer een gezellige en drukke aangelegenheid. We hebben ook veel verschillende dingen gedaan, dus het voelt als een lange nacht. Samen met Willemijn ben ik eerst bij een aantal optreden gaan kijken op het Kerkplein en de Grote Markt. Er waren geen bekende bands, maar zo'n openlucht concert is toch altijd leuk om te zien (en horen natuurlijk). De rest wilde niet naar de concerten, dus daar hadden we om half 11 mee afgesproken. We zijn eerst even over de kermis gelopen voordat we naar het Plein zijn gegaan. Er waren geen concerten op het Plein, maar alle kroegen hadden luide muziek buiten en een grote menigte was aanwezig op het Plein. Het was wel gezellig omdat we met een groepje waren, maar qua muziek vond ik het wat tegenvallen, dus ik ben vervolgens naar 90's now in het Paard gegaan, waar een ander teamgenootje was. Het was er erg druk en gezellig. En de muziek uit de jaren 90 blijft natuurlijk ontzettend herkenbaar en daardoor erg leuk.
Jammer, dan dat vandaag een of andere gek (sorry voor de uitdrukking, want ik geloof dat hij geen mentale afwijking had) de feestvreugde voor iedereen weet te verpesten...
Nu ik weer eens een keertje met m'n neus de boeken in moet, heb ik uiteraard weer tijd om iets op m'n web-log te schrijven (soggen kan ik namelijk erg goed). Om te beginnen een antwoord op Arjen z'n laatste vraag: Nee, het kampioenschap is nog niet binnen gehaald. Gelukkig is het nog niet over en hebben we nog een kans, maar het is wel een kleine kans. Er zijn namelijk 2 teams die er beter voor staan dan wij, maar we moeten nog tegen beiden spelen, dus we hebben zelf nog een klein beetje invloed. Maar zelfs met een derde plek zijn we al hoger geeindigd dan vorig jaar, dus dat is toch mooi. En over mooi gesproken; ik heb gisteren m'n eerste goal van het seizoen gescoord! Een afstandschot waar de keeper alleen nog maar naar kon grabbelen.
Oke, nu even terug naar het studeren, want was ik daar al niet lang geleden klaar mee? Blijkbaar niet, want voor mijn werk volg ik op dit moment de basis opleiding intercedent en leer ik vanalles over o.a. arbeidsrecht, CAO en sociale wetgeving. De cursus bestaat uit 6 lesavonden en, volgens de klapper, 90 studieuren. Ik kan dus maar beter op tijd beginnen, want er is aan het einde ook een examen. Afgelopen maandag hadden we de eerste les en het leek nog wel mee te vallen, maar ik moet nog wel hoofstuk 1 en 2 uit het boek lezen... Gelukkig is de tweede les pas volgende week donderdag, dus ik heb nog even.
We hebben dit weekend goede zaken gedaan, want niet alleen hebben we zelf met 2-0 gewonnen, niet in de laatste plaats door de supporters, die helemaal uit Brabant naar Den Haag zijn gekomen, maar heeft de koploper, Honselersdijk, ook nog eens verloren van 's Gravenzande. De rest van de uitslagen zijn mij nog niet bekend, want de knvb website loopt achter en ik weet dus ook niet waar we nu precies staan, maar na de 2-1 overwinning op Scheveningen van vorige week gaan we in ieder geval weer de goede kant op. Nog 6 wedstrijden te gaan...
Helaas, het is vandaag niet gelukt om onze koppositie te behouden, want we hebben met 1-3 van Schipluiden verloren. En gezien de wedstrijd zou een kampioenschap ook niet echt verdiend zijn, want we speelden tam en zonder overtuiging. Gelukkig is de competitie nog niet voorbij en kunnen we nog kampioen worden, maar we hebben het ons zelf wel erg lastig gemaakt en hebben het niet misschien niet meer in eigen hand... Het was sowieso niet zo'n goede dag voor de dames, want dames 3 heeft ook verloren. Alleen dames 1 heeft een puntje gepakt en dat was zeker verdiend. Ze staan nog steeds onderaan (oke, een na laatste, want één team heeft zich teruggetrokken, maar er degraderen twee teams), maar zijn nog maar 3 punten verwijderd van de nummer 10 en ze moeten nog tegen hen spelen. Kortom, er is nog hoop voor dames 1.
Vandaag was het feest bij Die Haghe, want 't zangertje kwam optreden. Al in het begin van het seizoen had ik gehoord van het optreden van Eddie Bernardo, een fenomeen binnen Die Haghe (en wie weet waar nog meer). Ik dacht eerst dat het om een klein jongetje ging, maar het bleek een man van ergens in de 40 te zijn, die allerlei bekende liedjes zong. Onder andere een aantal Andre Hazes hits, you never walk alone, maar natuurlijk ook Oh oh Den Haag. Het was erg gezellig en druk in de kantine Wij waren sowieso erg blij, want met de damesafdeling hadden we vandaag 10 punten binnen gehaald. Zelf hebben we met 4-1 van PGS (de buren) gewonnen, de meisjes hebben met 7-0 gewonnen, dames 3 heeft 1-1 gelijk gespeeld en dames 1 heeft hun eerste wedstrijd van het seizoen gewonnen (met 2-1)! Genoeg reden voor een feestje dus. Ik geloof dat binnen Die Haghe alleen het 5de verloren heeft en dat de rest van de senioren vandaag gewonnen hebben (en de meeste ook nog eens van PGS, die dus een slechte dag hadden)!
We liggen overigens nog steeds op koers voor het kampioenschap, maar het is wel spannend, want de bovenste 6 staan allemaal erg dichtbij elkaar en volgende week tegen Schipluiden is een belangrijke wedstrijd, want zij hebben 2 wedstrijden minder gespeeld, maar hetzelfde aantal verliespunten als wij. Hopelijk staan we na volgende week, dus nog steeds bovenaan.
Ik heb een nieuwe taktiek om niet elke keer dat ik uit ga m'n stem kwijt te raken; playbacken. Vrijdagavond zijn Fränzel en ik naar 80's verantwoord in Tivoli geweest en meebrullen met alle 80's hits was altijd een van mijn favoriete bezigheden tijdens zo'n avondje Tivoli, maar ik moet toegeven dat het playbacken best mee viel. En het heeft ook gewerkt, want zaterdagochtend kon ik nog gewoon praten! Het scheelt natuurlijk ook dat er niet meer gerookt mag worden (ze hebben een aparte rokersruimte gemaakt). Eigenlijk is vrijdagavond niet zo'n handige avond voor mij om in Utrecht uit te gaan, want ik moet zaterdag natuurlijk in of rondom Den Haag voetballen, maar niet te veel drinken helpt daar weer bij, dus ook de zaterdag viel reuze mee.
Vandaag ben ik nog even naar Scheveningen geweest, want het zonnetje scheen en ik had zin in kibbeling, maar het bakje was nog niet leuk of het begon alweer zachtjes te regenen. Ik heb toch nog maar een stukje over het strand gelopen (en ik was niet de enige, want het was harstikke druk) om vervolgens weer naar huis te fietsen. Onderweg begon geleidelijk aan de zon weer te schijnen...;-)
Gisteren kwam ik in m'n mailbox foto's van het voetbal, die Monique gemaakt heeft tijdens onze laatste thuiswedstrijd in 2008, tegen. 
Op mijn verzoek had ze ze netjes naar me toe gestuurd en vervolgens heb ik er niet zoveel meer mee gedaan... (oeps, sorry Monique) Maar nu komt dat natuurlijk goed uit, want omdat ik een tijd niet geblogd heb, kan ik nu mooi oud materiaal plaatsen.
Let wel, het weer was niet zo goed voor foto's en we liepen veel te hard voor mooie portretten. Bovendien hebben we andere shirtjes aan (we spelen normaal in witte, passende, shirts).
Oh, en ik stond te ver weg, dus de beste shots zijn van m'n teamgenoten. 
Sommigen van jullie zullen het misschien niet geloven, maar ik had de laatste niet zoveel energie. Niet zoveel energie om dingen te ondernemen en al helemaal geen energie om er vervolgens over te schrijven. Ik denk dat het toch echt met de donkere en koude dagen van de winter te maken heeft, want de laatste twee weken, begin ik langzaamaan weer wakker te worden. Het is 's ochtends als ik naar m'n werk fiets al licht en 's avonds wanneer ik dan weer naar huis ga is de zon ook nog niet in de zee verdwenen. Met de voetbaltrainingen gaat het ook beter. Met slecht weer worden deze namelijk verzet naar 18:00 uur en dat haal ik niet, omdat ik tot half 6 moet werken, maar vandaag heb ik weer voor het eerst sinds december op dinsdag getraind en dat geeft ook weer energie. Zelfs carnaval afgelopen weekend heeft me weer energie gegeven. Oke, ik ben wel een dag m'n stem kwijt geweest (tot grote hilariteit van mijn collega's) en ik begin nu ook verkouden te worden, maar de gezelligheid en feestelijke kostuums en versieringen hebben me weer energie gegeven. Daarbij is het ook op het werk een stuk gezelliger. De reorganisaties hebben bij ons vorig jaar al plaats gevonden en er zijn een aantal nieuwe mensen begonnen, die een frisse wind door de organisatie laten gaan. Bovendien beginnen volgende week onze nieuwe collega en manager, dus terwijl alle andere bedrijven op dit moment gaan kijken hoe ze het intern beter kunnen organizeren zijn wij al klaar voor de kredietcrisis.
De twijfel, die ik de laatste tijd over deze blog had (of ik er nog wel mee door wil gaan, omdat ik toch niks leuks meer mee maak), is nu weer weg en ik ga er weer met frisse moed tegenaan. En om de winterdepressie volgend jaar te vermijden zit ik er aan te denken om te gaan overwinteren in zonnigere regionen, maar gelukkig heb ik nog genoeg tijd om daar over na te denken, want de lente moet nog beginnen!
Vorig weekend zijn we met de mebiose vrienden een weekendje naar Hoeven, bij Breda, geweest en het leek wel of we op wintersport gingen. In Den Haag was het vorige week ook wel koud, maar niet zo koud als in Brabant en al helemaal niet zo wit als in het zuiden. Eigenlijk veranderde het uitzicht al bij Delft, want daar was alles al van een wit laagje voorzien. Helaas was het niet mogelijk om sneeuwballen te gooien met de sneeuw.
Vrijdag ben ik eerst nog bij Angelique in Etten-Leur langs geweest, want dat ligt vlakbij Hoeven en bovendien was Angelique twee dagen eerder jarig (lekker een stukje progrestaart gegeten!). 's Avonds hebben we gezellig zitten kletsen.
Zaterdag stond een stadswandeling door Breda en servies beschilderen op het programma. Door de kou hebben we het eerste deel maar vervangen door winkelen, want in de winkels was het tenmiste lekker warm. 
Om eerlijk te zijn vond ik servies beschilderen een beetje suf klinken, maar het bleek juist erg leuk te zijn. Er was keuze uit verschillende voorwerpen, die beschilderd konden worden en ik heb voor twee soepkommen/grote mokken gekozen. Helaas moesten ze nog afgebakken worden, dus ik moet het nu nog even met de foto doen.
Dat een weekendje in januari toch niet zo praktisch is, waren we ondertussen wel achter (normaal gaan we in september) en zondag zijn we in plaats van naar de Beekse Bergen (want de dieren zaten allemaal lekker warm binnen) maar gaan bowlen. Tot mijn grote verbazing bleek ik daar beter in te zijn, dan ik dacht en ik heb zelfs gewonnen. Oke, ik moest even op gang komen, want in de eerste beurt had ik maar 1 kegel om, maar toen ik eenmaal door had dat ik beter wat rustiger kon gooien ging het een stuk beter. Monique en Judith hebben met gevaar voor eigen leven foto's gemaakt.
Als afsluiter zijn we bij het beren restaurant in Tilburg (wordt al een kleine traditie) gegeten en zijn vervolgens allemaal weer naar huis gegaan.
We gaan zeker weer een volgende keer, maar dan wel weer in september!
Tijdens de zoveelste Charmed aflevering die ik aan het kijken was, nam Cole Phoebe aan het einde, na al het demon vechten, mee naar zuid-Frankrijk voor een picnic en bedacht ik me dat het toch wel super gemakkelijk zou zijn om te kunnen orben of shimmeren. Geen files of vertragingen meer. Niet meer door regen of wind fietsen, maar droog en snel ter plaatse zijn. Geweldig toch?
Voor de Charmed leken onder ons; orben is wat whitelighters (the good guys) doen om van de ene plek naar de andere te gaan en shimmeren is wat demons (the bad guys) doen. Om eerlijk te zijn vind ik het shimmeren veel eleganter dan het orben, want er komen allemaal lichtjes (orbs) vrij bij het vertrekken en arriveren, maar ja, alleen slechterikken kunnen shimmeren, dus dat is niet goed.
Maar goed, voor mij blijft het toch alleen maar bij dromen en door de regen fietsen en op de trein wachten natuurlijk...
Een gelukkig 2009 allemaal!
Ik hoop dat jullie Nieuwjaar net zo'n goed begin was als het mijne. We hadden oliebollen, champagne, vuurwerk, singstar en kaartjes voor de effenaar.
Aan goede voornemens doe ik niet, want de weg naar hel is ermee geplaveid, dus het heeft geen zin.
Maar mocht ik dit jaar weer zo weinig bloggen, dan zal ik alvast zeggen wat ik aan het doen ben; werken, voetballen, charmed kijken (heb de dvdbox met alle 8 seizoenen gekocht) of lezen (op dit moment ben ik met de collectie van Cecilia Ahern, van PS, I love you, bezig). Daarnaast is er natuurlijk ook nog tijd om een keer een weekendje weg te gaan, zoals volgend weekend met ons mebiotengroepje naar Breda en om met vrienden af te spreken, dus ik hoop jullie allemaal vaak te zien in 2009!
Voor kerst heb ik de dvd 25 uur kinderen voor kinderen gekregen. Een collega vertelde dat ze deze laatst had gekocht en het leek mij ook wel erg leuk. Het is ook echt jeugdsentiment. De eerste jaren heb ik eigenlijk nooit op tv gezien, omdat ik toen nog te klein was, maar ik had de liedjes later wel op cassettebandjes en heb ze altijd uit volle borst meegezongen.
Het is ook erg leuk om het verschil te zien tussen het eerste deel, toen het nog simpel een koor was met dezelfde apenpakjes aan en zonder uitgebreide choreografie of decor en latere delen, die steeds meer op een eche show gaan lijken. En niet te vergeten, de kapsels en brillen uit begin jaren 80!
Voor mij zijn natuurlijk alleen de eerste 10 jaar herkenbaar, want daarna heb ik kinderen voor kinderen niet meer gevolgd, dus die andere 15 hadden er van mij niet bij hoeven zitten, maar wie weet, zijn die ook wel leuk.
So here it is merry Christmas...
...zingt Krezip op dit moment op de Grote Markt in Breda. Nog maar 25 minuten en dan is serious request weer afgelopen en kan kerst beginnen. Iedereen is erg gefocussed op de getalletjes op dit moment. De 2,5 miljoen moet gehaald worden, zodat de regering er nog eens 2,5 miljoen bovenop doet.
En in België hebben ze ruim 3,5 miljoen opgehaald, dus daar moeten we natuurlijk overheen. (Geen idee of daar een bijdrage bij zit van de Begische regering) Het is natuurlijk heel veel, 2,5 miljoen, maar er wonen wel 16 miljoen mensen in Nederland, dus allemaal een eurootje en het is een makkie. Het grootste getal is natuurlijk 35 miljoen, 35 miljoen vluchtelingen.
Laten we daar nog maar even stil bij staan aan de vooravond van kerst.
Fijne kerstdagen allemaal en niet te veel eten, hè!!
Zondagmiddag om 14:15 was het zover; When the rain begins to fall op 3fm met de volgende afkondiging: "When the rain begins to fall van Jermaine Jackson aangevraagd door Marieke van der Aa uit Den Haag en het is al de vierde keer dat ze dit liedje aanvraagt. Het begint een soort traditie te worden."
Dit is de eerste keer dat ik mijn aangevraagde liedje op de radio hoor (terwijl het dus inderdaad de 4de keer is dat ik het aanvraag), maar het is helemaal de moeite waard je verzoekje te horen zeker als blijkt dat ze ook echt lezen wat je schrijft. Dus wil je het niet voor het rode kruis en de vluchtelingen in Kenia doen, doe het dan voor je 5 seconds of fame. ;-)
Er zijn nog veel meer acties waaraan je kunt meedoen om de serious request acties tot wederom een groot succes te maken en de 2,5 miljoen te halen.
Bij deze een kleine fotocollage van ons lange weekend Londen. De meeste foto's zijn vrijdag gemaakt toen we samen met Simon door de stad zijn gelopen, dus Delia staat er niet op. Vrijdagavond zijn we nog naar de musical Spamalot van Monthy Python geweest, wat erg leuk was en zaterdag naar de st Paul's Cathedral omdat het niet zo'n lekker weer was.
Het was trouwens erg relaxed reizen met de trein. Konden we tenminste ook lekker veel bagage meenemen. 
of eigenlijk moet ik al thanksgiving zeggen, want ik loop gewoon een feestdag 
(en dus bijna een maand) achter met schrijven. Zoals wel vaker nu ik weer in Nederland woon, maar ik had een erg mooie pompoen gemaakt voor halloween, dus die wil ik nog wel even laten zien.
Kan ik meteen even een update geven van wat er de laatste tijd is gebeurd; we hebben met het voetbal onze eerste wedstrijd verloren (dankzij een onterechte penalty en buitenspel goal tegen) en staan nu niet meer bovenaan, maar als we verder alle wedstrijden winnen kunnen we nog wel kampioen worden hoor. Op het werk was het erg druk, want een van m'n collega's was 3,5 week op vakantie, maar die is gelukkig dinsdag weer begonnen. En vandaag stonden we op de lab career event in de jaarbeurs. Zo'n beurs is altijd erg leuk om te doen, maar ook erg vermoeiend. Zeker als je ook nog eens zwaar verkouden bent en je stem bijna weg is, maar gelukkig heb ik het einde van de dag gehaald en hebben we nog even leuk met de strandballen van Centocor gevoetbald. Het leuke van zo'n beurs is dat er altijd weer bekenden zijn, he Cor. ;-)
Morgen overdag eerst naar Leiden en dan vervolgens naar Utrecht voor Thais eten (ik heb een weddenschap met Karlijn verloren) en Jos haar promotie feestje (bij Dock 154!). Het mooie is dat we vrijdagochtend een meeting in Utrecht hebben en ik dus in Utrecht kan blijven en niet 's ochtends heel vroeg naar Den Haag hoef. Bijna net zo mooi als een oude lullen dag. ;-)
En dan heb ik nog een tripje naar Londen om naar uit te kijken. Samen met Angelique ga ik Delia en Simon bezoeken. Ik heb er al zin in!
Laatste reacties